Parafia

fara ZAPRASZAMY w pierwsze piątki miesiąca na spotkania w Parafii pw. św. Wojciecha w Przasnyszu, ul. Św. Wojciecha 1b. Zaczynamy Adoracją Najświętszego Sakramentu o godz. 17.00, następnie Msza św o godz. 18.00, a potem spotkanie w sali na plebani.
Opiekunem duchowym Ogniska jest ks. prał.dr Andrzej Maciejewski.
Parafia św. Wojciecha >>>
Diecezja płocka >>>

Bez kategorii

Zapraszamy na najbliższe spotkanie Ogniska Wiernej Miłości Małżeńskiej w piątek 6.04.2018. Adoracja godz. 17 00, Msza św. w intencji naszych małżeństw o godz. 18.00, następnie godz. 19.00 spotkanie w sali na plebani. Gorąco zapraszamy.

Zapraszamy na najbliższe spotkanie Ogniska Wiernej Miłości Małżeńskiej w piątek 2.03.2018. Droga Krzyżowa o godz. 17.30, Msza św. w intencji naszych małżeństw o godz. 18.00, następnie godz. 19.00 spotkanie w sali na plebani.

VI Ogniskowe Rekolekcje Bydgoszcz, Płock, Przasnysz, Toruń, Włocławek

Zastanawiasz się ….
Jak żyć by cieszyć się prostymi sprawami, każdym dniem?
Jak żyć prawdziwie?
Zapraszamy na Rekolekcje Wielkopostne do Bydgoszczy!
10-11 marca 2018
Wspólnie ze św. Ritą poszukamy odpowiedzi.

Rekolekcje wygłosi o. Maciej Sierzputowski CSSp

Koszt rekolekcji: 55 zł.
Noclegi u Sycharków w Bydgoszczy i Toruniu lub zaprzyjaźnionych Zakonników i Sióstr Zakonnych w Bydgoszczy.
Za noclegi u Zakonników i Sióstr dobrowolna ofiara.

Plan Rekolekcji:
SOBOTA
10.00 – przywitanie, przedstawienie
11.00 – 12.30 – dzielenie
13.00 – obiad
13.30 – przerwa, spacer
15.00 – Koronka
15.15 – 17.00 – Konferencja (o. Maciej)
17.30 – Adoracja
18.00 – Eucharystia ( homilia o. Maciej)
19.00 – kolacja
NIEDZIELA
9.00 – wspólna kawa
9.30 -11.30 – Konferencja (o. Maciej)+pytania, rozmowy
12.00 – Eucharystia (homilia o. Maciej)
13.00 – obiad

Parafia Chrystusa Króla, ul. Lotników 1, Bydgoszcz (Błonie)
www.bydgoszcz-chrystusa-króla.sychar.org

ZAPRASZAMY!

Rekolekcje współorganizowane w ramach międzyogniskowych dni skupienia przez ogniska WTM Sychar w Bydgoszczy, Płocku, Przasnyszu, Toruniu i Włocławku.
Zapisy przez formularz:

http://formularz.sychar.org/rekolekcje_ogniskowe.html

ZAPRASZAMY na najbliższe spotkanie Ogniska Wiernej Miłości Małżeńskiej w piątek 2.02.2018. Zaczynamy Adoracją Najświętszego Sakramentu o godz. 17.00, następnie Msza św. w intencji naszych małżeństw o godz. 18.00, a potem spotkanie w sali na plebani.

ZAPRASZAMY na najbliższe spotkanie Ogniska Wiernej Miłości Małżeńskiej w piątek 5 stycznia 2018. Zaczynamy Adoracją Najświętszego Sakramentu o godz. 17.00, następnie Msza św. w intencji naszych małżeństw o godz. 18.00, a potem spotkanie w sali na plebani.

Kochani!

Serdecznie zapraszamy na SYLWESTRA Z SYCHAREM, współorganizowanego przez Ogniska z Bydgoszczy, Płocka, Przasnysza, Torunia i Włocławska. Po raz kolejny będziemy gościć w u Misjonarzy Świętej Rodziny w Ciechocinku

Termin:

29 grudnia 2017 do 1 stycznia 2018 ( od piątku wieczorem do niedzielnego obiadu)

Cena za trzy noce:

Dzieci 4-10 lat – 135 zł

10-18 lat – 150 zł

Dorośli – 225 zł

W programie codzienna Msza Święta, dodatkowo w sobotę Dzień Skupienia z konferencjami ks. Tomasza Góreckiego MSF, czas na rozmowy, spacery.

W niedzielę, w Sylwestra, o godz. 18.00 wspólna kolacja , o godz. 22.00 Adoracja Najświętszego Sakramentu, o godz. 23.00 Msza Święta, potem powitanie Nowego Roku i dalsza wspólna zabawa.

Zapisy tylko przez formularz. Ilość miejsc jest ograniczona dlatego proszę ni odkładać decyzji o wyjeździe na ostatnią chwilę. Link do zapisów:

https://ciechocinekmsf.pl/sylwestrowe-rekolekcje-dla-malzonkow-sychar-29-grudnia-2017-1-stycznia-2018

Adres:

Centrum Duchowości Świętorodzinnej Misjonarzy Świętej Rodziny

ul. Stawowa 6

87-720 Ciechocinek

ZAPRASZAMY na najbliższe spotkanie Ogniska Wiernej Miłości Małżeńskiej w piątek 1 grudnia br. Zaczynamy Adoracją Najświętszego Sakramentu o godz. 17.00, następnie Msza św. w intencji naszych małżeństew o godz. 18.00, a potem spotkanie w sali na plebani.

Ta galeria zawiera 1 zdjęcie.

🌺🙂Zapraszamy na Międzyogniskowy Dzień Skupienia Wspólnoty Trudnych Małżeństw SYCHAR, który odbędzie się 18 listopada (sobota) w Płocku.

Dzień Skupienia Współorganizowany przez Ogniska z Bydgoszczy, Płocka, Przasnysza, Torunia i Włocławska.

Będziemy się integrować! 🙂🙂

TEMAT: KRYZYS W NADZIEI, NADZIEJA W KRYZYSIE.

Warsztaty: p. Anna Masłowska
Konferencje: ks. Andrzej Janicki

Plan Dnia Skupienia:
9.00 – powitanie
9.30 – 10.30 – I konferencja
10.30 – 11.00 – przerwa kawowa
11.00 – 12. 00 – ćwiczenia warsztatowe
12.15 – 13.00 – II konferencja
13.00 – 13.30 – dyskusja
13.30 – obiad
15. 00 – Eucharystia
15.45 – czas na rozmowy…

Adres:
Szkoły Katolickie w Płocku
Ul. Nowowiejskiego 2
09-402 Płock
Koszt: 40 zł.

ZAPRASZAMY!! ❤️

Chętni do udziału w Dniu Skupienia proszę o zgłoszenia do niedzieli 12 listopada na tel. 511-327-018. Zabieramy ze sobą Pismo Św. zeszyt i długopis. Jeśli ktoś posiada to identyfikator Sychar z karteczką i swoim imieniem.

3 listopada odbyło się spotkanie Ogniska Wiernej Miłości Małżeńskiej Sychar.

Z uwagi na to, że początek listopada skłania nas do refleksji na temat przemijania nasz opiekun duchowy wyklarował nam wizję nieba, piekła i czyśćca, którą podaje Katechizm Kościoła Katolickiego. Ks. Andrzej podkreślał ogromną rolę modlitw ofiarowanych za zmarłych. Druga część spotkania była poświęcona streszczeniu wykładów Ks. Dziewieckiego z Białegostoku dotyczącej Miłości w małżeństwie i rodzinie oraz komunikacji w kryzysie.

Konferencje możemy obejrzeć pod adresem:

https://www.youtube.com/playlist?list=PLobUwltc9GBZGxharMNL0cx-Qg6JjkmzS

ZAPRASZAMY na najbliższe spotkanie Ogniska Wiernej Miłości Małżeńskiej w piątek 3 listopada br. Zaczynamy Adoracją Najświętszego Sakramentu o godz. 17.00, następnie Msza św o godz. 18.00, a potem spotkanie w sali na plebani.

O małżeństwie i rodzinie – Ks. Marek Dziewiecki

Wspólnota Trudnych Małżeństw SYCHAR – Ognisko w Białymstoku oraz

Wydział Duszpasterstwa Rodzin Archidiecezji Białostockiej,

przy współpracy Centrum Wystawienniczo-Konferencyjnego Archidiecezji Białostockiej,

Parafii pw. Św. Rodziny w Białymstoku oraz

Katedry Białostockiej

zapraszają

na konferencje Ks. Marka Dziewieckiego

w dn. 28-29.10.2017 r. w Białymstoku.

28.10.2017 r. (sobota)

godz. 18:00 – Msza Św. z homilią i nabożeństwo różańcowe w intencji małżeństw i rodzin – Parafia pw. Św. Rodziny, ul.Ogrodowa 2A, Białystok

29.10.2017 r. (niedziela)

godz. 10:00 – 12:30 – wykład otwarty pt. „MIŁOŚĆ, WIERNOŚĆ, UCZCIWOŚĆ. KOMU TO JESZCZE POTRZEBNE?” – Centrum Wystawienniczo-Konferencyjne, ul. Kościelna 1A, Białystok

godz. 15:00 – 17:30 – wykład otwarty pt. „O MIŁOŚCI W MAŁŻEŃSTWIE I RODZINIE” – Centrum Wystawienniczo-Konferencyjne, ul. Kościelna 1A, Białystok

godz. 18:00 – Msza Św. z homilią i nabożeństwo różańcowe w intencji małżeństw i rodzin – Katedra Białostocka, Pl. Jana Pawła II 1, Białystok

 

Ksiądz Marek Dziewiecki – kapłan Diecezji Radomskiej, teolog, doktor psychologii, wykładowca psychologii i pedagogiki w Seminarium Duchownym w Radomiu, Dyrektor telefonu Diecezji Radomskiej – „Linia Braterskich Serc”, Członek Komisji Episkopatu Polski ds. Trzeźwości, rekolekcjonista, autor ponad 70 książek i kilku audiobooków na temat wychowania, małżeństwa i rodziny, psychologii zdrowia, profilaktyki i terapii uzależnień, a także z zakresu komunikacji międzyludzkiej.

Zgłoszenia na tel. 511-327-018

Ruszamy z Przasnysza w sobotę ok. godz. 10

ZAPRASZAMY na najbliższe spotkanie Ogniska w piątek 6 października br. Zaczynamy Adoracją Najświętszego Sakramentu o godz. 17.00, następnie Msza św o godz. 18.00, a potem spotkanie w sali na plebani.

 

Dialog-12

 

Oto 9 powodów, żeby nie wypełniać pierwszego z listy uczynków miłosierdzia: błądzących upominać. A Wy, jakie macie wymówki?

Błądzących (inaczej: grzeszących) upominać – to pierwszy punkt na liście uczynków miłosierdzia względem duszy. I chyba najczęściej ignorowany. Wiem, że trzeba modlić się za żywych i umarłych, strapionych pocieszać i wątpiącym dobrze radzić. Nawet czasem udaje mi się krzywdy cierpliwie znosić i urazy chętnie darować (oj, to najsłabiej). Zapytana o radę, mogę coś podpowiedzieć albo skierować do mądrzejszego. Ale jeśli ktoś wybiera źle dlatego, bo tak woli? Czy potrafię mu powiedzieć, że robi błąd? Oto 9 wymówek

1.Bo przestanie być miło

Gawędzimy sobie z przyjaciółką przy kawie o lakierach do paznokci i najnowszej książce Murakamiego, a ja nagle mam „wyjechać” z tym, że ona żyje z facetem bez ślubu? Ale jeśli nigdy z tym nie „wyjadę”, to czy naprawdę jestem jej przyjaciółką

2. Bo usłyszę coś nieprzyjemnego na swój temat

To bardzo prawdopodobne. Kiedy robię coś złego i ktoś zwróci mi uwagę, to w odruchu obronnym atakuję zasadę albo tego, kto o niej przypomina.

3. Bo jeszcze pomyśli, że uważam się za lepszą

Nawet na pewno tak pomyśli. Dlatego najlepiej na początku zaznaczyć, że jest inaczej

4. Czy jestem stróżem brata mego?

Brat jest dorosły. Dlaczego akurat ja miałabym mu zwracać uwagę? W takich sytuacjach warto sobie przypomnieć, kto powiedział to zdanie o stróżu – Kain po zabiciu Abla. Tak, jestem stróżem moich braci, a oni są moimi stróżami. Razem idziemy przez życie do – mam nadzieję – nieba, więc powinniśmy się na tej drodze wspierać, a nie przyczyniać się do swojej śmierci duchowej i wiecznego potępienia

5. A może jest inaczej niż mi się wydaje?

Może. Ale jeśli są powody do niepokoju, lepiej zapytać. Może ta osoba nie ma nikogo, kto zapyta?

6.Bo on (ona) nie interesuje się Panem Bogiem

Każdy z nas czasem się interesuje, a czasem nie. Nawet jeśli codziennie biegam na mszę, to też mam chwile, kiedy o Nim zapominam. Dla kogoś ten brak zainteresowania może trwać całymi latami. Ale na pewno jego też dotyczy zdanie św. Augustyna: „Niespokojne jest serce nasze, dopóki w Tobie nie spocznie”

7. Nie umiem. Nie dam rady

Głupotą byłoby liczyć na własne siły. Warto się pomodlić o światło i wezwać orędownictwa świętych. Jest taka dobra zasada, że jeśli rozmawiam z kimś o Bogu, to powinnam co najmniej tyle samo rozmawiać z Bogiem o tej osobie

8. Za mało dbam o tę osobę

Niekiedy rezygnuję ze zwrócenia komuś uwagi dlatego, że za mało mi na nim zależy. Zapominam, że Jezus chce, żebym kochała wszystkich ludzi.

9. Czy rzeczywiście jestem przekonana, że zło, którego dopuszcza się mój bliźni, jest złem?

Czyli – czy naprawdę wierzę w Boga i wierzę Bogu? To może być największa korzyść z trudnej rozmowy. Mogę się zastanowić, w co tak naprawdę wierzę. I dlaczego.

https://pl.aleteia.org/2017/05/30/najczesciej-ignorowany-uczynek-milosierdzia

uczynki_milosierdzia_8

Fotolia_73111943_S1 

Dziś stajemy w obliczu wielkiej tajemnicy wybrania i powołania – dlatego też drodzy kapłani dziękujemy wam, że odpowiedzieliście na głos Chrystusa, który wezwał was do pójścia za Nim. Godność Kapłańska jest przeogromna i wzniosła, bo kapłan jest zastępcą Jezusa na ziemi, jest szafarzem łask i tajemnic Bożych, pośrednikiem między Bogiem a ludźmi a jednocześnie pozostaje zwykłym człowiekiem, o którym Ksiądz Roman Indrzejczyk w wierszu „Taki zwykły człowiek” napisał

  Ma słuchać, rozumieć, pomagać, pocieszać,ma współczuć, rozgrzeszać, przebaczać i kochać…Powinien mieć mądrość i zdrowie i siłę,chcieć zawsze usłużyć  z uśmiechem, z pokorą,mieć czas dla każdego…nic nie brać dla siebie. Taka jego rola – tak on to rozumie.Być może też pragnie  -zwykłego uczucia, dobrej, ludzkiej dłoni, słowa, czy spojrzenia

 Zdarza się – ktoś powie „pomogłeś mi księże”,  „przywróciłeś wiarę, ciężar z serca zdjąłeś” – i to mu wystarcza , w kapłaństwie chciał z ludźmi pozostać…

   W imieniu wszystkich członków naszej wspólnoty pragniemy podziękować wam – „zwykłym – niezwykłym” kapłanom:

  • Za każdą sprawowaną Eucharystię, w której mogliśmy uczestniczyć
  • Za każde kazanie – słowo zasiane w naszych sercach i myśli, które dzięki nim stawały się czynami
  • Za sakrament spowiedzi – miejsce spotkania miłości z miłosierdziem
  • Za każdą modlitwę, błogosławieństwo, które utwierdzało nas w przekonaniu, że z Bogiem możemy wszystko
  • Za wszystkie udzielone sakramenty i łaski, które dzięki waszej posłudze otrzymaliśmy od Pana
  • Za każdą rozmowę, gest, uśmiech, życzliwość, otwartość, poświęcony dla nas czas
  • Dziękujemy za posługę i troskę nad  rodzinami i małżeństwami naszej wspólnoty

Pragniemy podziękować Chrystusowi za dar kapłaństwa, was tu obecnych. Niech dobry i Miłosierny Bóg ma was w swojej opiece i wspiera swoimi łaskami, niech będzie fundamentem w trudnych chwilach, radością, gdy jest dobrze i pokojem gdy szaleją burze wątpliwości, a światło Ducha św. towarzyszy wam w głoszeniu Radosnej Nowiny. Niech Maryja Matka kapłanów otacza macierzyńskim płaszczem każdego z kapłanów Jej Syna i przytula do swojego serca

   Dziś to tylko słowa – podziękowania i życzenia – ufamy, że nie przeminą wraz z końcem tego wyjątkowego wieczoru, a każdy z nas wyjdzie z tej Eucharystii z mocnym postanowieniem modlitwy za was, modlitwy wiernej i codziennej, abyście nią otoczeni mogli wzrastać w Tym, który tak bardzo was umiłował.

Szczęść wam Boże

WTM SYCHAR PRZASNYSZ

powolania

 

Nareszcie jest. Upragniony Wielki Post. Mamy w końcu pretekst, żeby znów spróbować… zrezygnować ze słodyczy. Niedzielny obiad u cioci, urodziny koleżanki, Dzień Kobiet, a my: „Za ciasteczko dziękuję. Nie jem w Wielkim Poście”. Za każdym razem, gdy uda nam się wypowiedzieć to zdanie, pękamy z dumy i czujemy rosnącą satysfakcję. Przed Wielkanocą z cieniem nadziei stajemy na wadze. Udało się? Jest radość, że „wytrwaliśmy w postanowieniu”. Kto z nas przez to nie przechodził? Szkoda tylko, że nie w tym rzecz.

W Wielkim Poście odstaw na bok niepokój i zadbaj o kondycję swojej duszy

Jak mądrze podejść do Wielkiego Postu i nie zmarnować kolejnej szansy na życiową zmianę? Co zrobić, gdy „ascetyczne” postanowienia wpędzają nas w otchłań czarnej beznadziei i zamiast przybliżać do Boga, fundują tylko codzienną frustrację?

 

Ten czas jest po to, byś dowiedziała się czegoś o sobie. Co ukradkiem podgryza twoją duszę? Co odciąga cię od Nieba? Podejmij wyzwanie, które będzie wymagało wysiłku, ale… któremu będziesz w stanie sprostać. W głębi serca dobrze wiesz, co pomoże otworzyć ci furtkę dla Boga – po to, żeby cię zreperował. Jeśli nadal szukasz pomysłu, zerknij na naszą listę.

  1. Obserwuj siebie i… skończ z postanowieniami

– Mamy bałagan w życiu. Czasem to będzie drobna rzecz, drobny problem. Ale mały bałagan nie przestaje być bałaganem. Zobacz swój dzień. Wszystko, co się dzieje wokół ciebie, swoje relacje, ciało – mówi o. Jarosław Studziński, jezuita. – Skończmy z głupimi postanowieniami wielkopostnymi! – dodaje. Co proponuje?

Weź dwie kartki. Na pierwszej z nich zapisz, czego jest za mało w twoim życiu. Na drugiej – czego jest za dużo. Będziesz wiedział, co dalej robić.

  1. Zdrapuj małe kroki

Wpadła ci już w ręce zdrapka wielkopostna? To świetna propozycja dla tych, którzy lubią niespodzianki! Codziennie rano odkrywasz krótkie zdanie, które cię poprowadzi. Może to być: „obejrzyj film chrześcijański” albo „wyślij miłą wiadomość zapomnianej osobie”.

  1. Wylosuj wyzwanie ekstremalne

Jeśli masz odwagę, skorzystaj z wyzwania przygotowanego przez Syjon.pl.Uwaga – wchodzisz na własne ryzyko! Możesz trafić na… Nowennę Pompejańską

  1. Wędruj ze Słowem

Zaglądaj do Pisma Świętego i wędruj ze Słowem przez cały dzień. Otwórz oczy i uszy na Boga. Co On chce ci dziś powiedzieć? W którym miejscu uzdrowić? Jeśli chcesz, skorzystaj z aplikacji Modlitwa w drodze albo Pismo Święte.

  1. Weź udział w nabożeństwie

W piątek poświęć pół godziny na drogę krzyżową. Jeśli nie dasz rady wybrać się do kościoła, rozważaj mękę Jezusa w domowym zaciszu. Opcji jest wiele: może poprowadzić cię śp. o. Jan Góra, ks. Piotr Pawlukiewicz albo śp. ks. Jan Kaczkowski.

  1. Odmawiaj Koronkę do Bożego Miłosierdzia

Ta krótka modlitwa, którą mamy dzięki s. Faustynie, potrafi zdziałać cuda. Zabiera lęk, wycisza… Jeśli trudno mówić ci do Boga własnymi słowami, sięgnij po różaniec. A może pomodlisz się za kogoś, kogo nie lubisz?

  1. Daj się ponieść… muzyce

Muzyka potrafi otworzyć serca i zbliżyć do Pana Boga. Zapal świecę. Włącz ulubioną spokojną melodię i rozmawiaj z Nim. Ja w Wielkim Poście zawsze wracam do Antoniny Krzysztoń.

  1. Wesprzyj misjonarza

Wejdź na stronę internetową, wybierz kraj pobytu, a następnie misjonarza, którego chcesz wesprzeć. Ty decydujesz, w jakiej formie to zrobisz: poszcząc, modląc się za niego, ofiarowując w jego intencji cierpienie…

  1. Posprzątaj w domu i szafie

Kiedy masz bałagan wokół siebie, masz go też w sobie. Ile razy planowałaś podzielić się nienoszonymi już ubraniami z tymi, którzy ich potrzebują? To dobry czas, żeby się za to zabrać. A może masz na półce przedmioty, które nie należą do ciebie i już dawno powinny wrócić do właściciela?

  1. Przeczytaj coś dobrego

W Internecie, bibliotekach, kioskach i księgarniach nie brakuje wartościowych propozycji, które odżywią twojego ducha. Mogą to być np. teksty papieży, dobre artykuły, biografie świętych, wywiady-rzeki czy świadectwa, które wiecznie odkładasz na „później”.

  1. Weź udział w rekolekcjach

Znajdź coś dla siebie i wejdź we współpracę z rekolekcjonistą. Podążaj za jego wskazówkami. Jeśli zupełnie nie pociąga cię to, o czym (i jak) mówi, nie załamuj się, tylko proś Ducha Świętego, by skierował do ciebie chociaż jedno potrzebne zdanie

  1. Obejrzyj coś wartościowego

Widziałeś już MilczeniePrzełęcz ocalonych? Niebo istnieje naprawdęChristiadę?Misję? Fireproof? OdważnychCuda z nieba? A już za kilka dni do kin wejdzie Chata.

  1. Zrezygnuj z bezsensownych subskrypcji

Twoja skrzynka mailowa pęka w szwach od niechcianych powiadomień? Wciąż wyświetla ci się komunikat: „za mało pamięci”? Zrób z tym porządek. „Odlub” niepotrzebne strony na Facebooku. Wypisz się z niepotrzebnych newsletterów. Cofnij bezsensowne subskrypcje na YouTubie. Zaoszczędzisz dużo czasu i energii.

  1. Zadbaj o ciało

Pan Bóg dał ci je po to, żebyś się o nie troszczył. Kiedy ostatni raz robiłeś badania kontrolne? Może jest coś, co cię boli, a ty – zamiast iść do lekarza – odkładasz to na później? A może jedzenie albo aktywność fizyczna w jakiś sposób odbierają ci wolność? Pamiętaj – nie żyjesz tylko dla siebie.

  1. Wyrusz w drogę ekstremalną

Ekstremalna Droga Krzyżowa to prawdziwa duchowa (i cielesna) siłownia. Noc, milczenie, błoto, ponad 40 km… Tylko Ty i Chrystus. Boisz się, że nie dasz rady? Jeśli jesteś zdrowy, masz intencję i wiesz, po co idziesz – dasz.

  1. Kupuj świadomie

Książka, której nigdy nie przeczytasz. Sukienka, która wisiała w szafie z metką, aż przestała ci się podobać. Za dużo produktów spożywczych, które powoli tracą datę ważności? Może Wielki Post jest dla Ciebie dobrym czasem na finansowy rachunek sumienia?

  1. Powiedz o tym, co masz w sercu

Co byś zrobił, gdybyś dowiedział się, że zostały ci trzy godziny życia? Do kogo byś zadzwonił? Może jest ktoś, z kim dawno nie rozmawiałeś? Zapomniany przyjaciel z podstawówki? Albo osoba, której chciałbyś przebaczyć. Powiedzieć: „przepraszam”, „dziękuję” albo „kocham”?

  1. Podziel się czasem

To jedna z najcenniejszych rzeczy, jaką posiadasz i możesz komuś dać. Czasami nieważne co, gdzie i jak robicie – byle razem.

  1. Wróć do domu

Wielki Post to świetny czas na dobrą, przemyślaną spowiedź. Przygotuj się do niej, ustal plan poprawy.

  1. Zwolnij i częściej patrz w niebo

O to w tym wszystkim chodzi. Przed nami niecałe 40 dni na powiedzenie sobie: wystarczy. Postaw znaki STOP na wszystkich drogach, które oddalają cię od Boga.
POST

Serdecznie zapraszam wszystkich chętnych na spotkanie Przasnyskiego Ogniska SYCHAR, które odbędzie się  w  pierwszy piątek miesiąca tj. 7 kwietnia . Spotkanie rozpocznie się  w Kościele św. Wojciecha – Fara, gdzie zostanie odprawiona Msza św . o godz. 18.00 w intencji małżeństw Wspólnoty Sychar. Następna część spotkania odbędzie się w w salce na plebanii.

W naszych spotkaniach mogą uczestniczyć zarówno małżeństwa, które pragną wspólnie odbudowywać swoje sakramentalne małżeństwo,  jak i małżonkowie którzy na razie sami chcą podjąć się  ciężkiej pracy nad sobą i swoim małżeństwem, osoby żyjące w separacji ze swym współmałżonkiem/ą, a także będące już po rozwodzie.  Dla chrześcijanina nie ma bowiem sytuacji beznadziejnych.

Serdecznie zapraszamy  :)

Wx12

Przejście na zdrowszą i mniej kaloryczną dietę, wstawanie o wcześniejszej porze, rozpoczęcie regularnego uprawiania sportu oraz wiele innych podobnych postanowień noworocznych, świadczących o chęci pracy nad samym, sobą zasługują rzecz jasna na pochwałę i polecenie. Ja jednak chciałbym Was zachęcić do jeszcze innego postanowienia. Postanowienia, co do którego jestem pewien, że nigdy nie będziecie go żałować. Otóż w tym świeżo rozpoczętym nowym roku odmawiajcie po prostu każdego dnia różaniec! Gorąco Was do tego namawiam.

Każdy z nas ma różaniec. Zazwyczaj trzymamy go w domu. Niekiedy też zawieszamy go na lusterku tuż za przednią szybą samochodu, aby chronił kierowcę i pasażerów przed niebezpieczeństwami podróży. W zasadzie trudno jest wyobrazić sobie katolika, który nie miałby różańca. Niestety, wciąż jeszcze nader często zdarza się, że jest on traktowany jako element o funkcji raczej dekoracyjnej lub co najwyżej jako amulet mający sam z siebie przynosić nam szczęście. Zapominamy przy tym, że samo posiadanie czy umieszczenie różańca w eksponowanym miejscu nie ma jeszcze mocy sprawczej. Albowiem aby różaniec zaczął wywierać swój korzystny, czy wręcz zbawienny wpływ na nasze życie, powinniśmy go przede wszystkim regularnie odmawiać.

Przy czym, jeśli chodzi o rozpoczęty właśnie rok 2017, byłoby najlepiej, gdybyśmy czynili to codziennie. Stąd też codzienna modlitwa różańcowa powinna być jednym z naszych najważniejszych postanowień na ten rok. Dlaczego akurat na ten? Powodów jest pięć.

1. Setna rocznica cudu fatimskiego

13 maja 1917 roku Matka Boska objawiła się trojgu portugalskich pastuszków w Fatimie. W ciągu następnych kilku miesięcy Najświętsza Panienka objawiała się im jeszcze kilkukrotnie, aby za pośrednictwem ich świadectwa przestrzec ludzkość przed grożącą światu nieuchronną katastrofą, która miała nastąpić, jeżeli ludzie nie zaprzestaliby grzeszyć. Matka Boska prosiła również, aby ludzie modlili się o pokój na świecie i składali ofiary za zbawienie dusz. W trakcie jednego ze swych cudownych objawień Maryja zaapelowała również o codzienne odmawianie modlitwy różańcowej.

Niestety, jak wiemy, jedynie bardzo niewielu ludzi wysłuchało wówczas przestróg Matki Boskiej, podczas gdy większość jeszcze bardziej pogrążyła się w grzechu i zepsuciu, co w konsekwencji doprowadziło do najbardziej krwawych i tragicznych wydarzeń w dziejach ludzkości. Dziś, kiedy zbliża się setna rocznica cudownych objawień fatimskich, wiele znaków wydaje się świadczyć o tym, że rok 2017 może okazać się rokiem przełomowym w historii ludzkości. Dlatego też właśnie teraz, bardziej niż kiedykolwiek indziej, powinniśmy wsłuchać się ze szczególną atencją i nabożeństwem w przesłanie Matki Boskiej Fatimskiej i zgodnie z jej życzeniem „codziennie odmawiać modlitwę różańcową”.

2. Pokój na świecie 

Praktycznie nie znam osoby, która nie czułaby się zaniepokojona i pełna obaw z powodu wydarzeń dziejących się na świecie. Polityka Rosji, stanowisko Chin, działania Europy i Stanów Zjednoczonych – wszystko to tworzy razem prawdziwą beczkę prochu, która w każdej chwili grozi wybuchem. Nie tak dawno doszło w Turcji do zamachu, w którym zginął ambasador Federacji Rosyjskiej. Zaledwie kilka dni wcześniej uprowadzona przez islamskiego terrorystę ciężarówka rozjechała niewinnych ludzi dokonujących przedświątecznych zakupów na jarmarku bożonarodzeniowym w Berlinie, powodując śmierć 12 osób.

Przypadki śmiertelnych w skutkach zamachów terrorystycznych mających miejsce zarówno w Europie, jak i w innych częściach świata można by mnożyć w zasadzie w nieskończoność. A przecież do tego wszystkiego dochodzi jeszcze tocząca się nieprzerwanie od kilku lat wojna w Syrii oraz w innych krajach Bliskiego Wschodu, w wyniku której tysiące ludzi doznają niewyobrażalnych cierpień ze strony radykalnych, islamskich terrorystów lub innych ugrupowań działających w imieniu takich czy innych ośrodków władzy, najczęściej samozwańczej lub niepochodzącej z demokratycznego wyboru.

Pomimo, iż skala dokonujących się na naszych oczach okrucieństw powinna porażać, to jeśli dobrze się zastanowić, dziejące się wydarzenia nie powinny w zasadzie stanowić niespodzianki. Bo przecież Pismo Święte wyraźnie wspomina o mających nastąpić wojnach i innych straszliwych wydarzeniach, mających być tak naprawdę wyrazem bólu towarzyszącego narodzinom idei nadejścia Królestwa Chrystusa. Ale skoro tak, to czy w tych mrocznych i niebezpiecznych czasach istnieje jeszcze jakaś szansa na ratunek i ocalenie? Na szczęście tak. Szansą tą jest codzienne odmawianie modlitwy różańcowej. Ale czy to możliwe, żeby to było takie proste?

A dlaczego niby miałoby być jakoś szczególnie skomplikowane i zawiłe, żeby było skuteczne? Przecież Bóg już niejednokrotnie wysłuchiwał modlitwy różańcowej, dokonując zbawiennego dla ludzkości cudu. Dlatego uwierzmy w moc sprawczą tej modlitwy i odmawiajmy ją w tym roku codziennie!

3. Błogosławieństwo dla domu i rodziny

Codziennie, za sprawą relacji medialnych i nie tylko, jesteśmy świadkami dokonywanych na coraz większą skalę ataków na rodzinę i związane z nią wartości. Nigdy wcześniej małżeństwo, naturalna relacja między mężczyzną i kobietą, czy szeroko pojmowana sfera płciowości nie były przedmiotem takiego zamieszania i tak daleko posuniętej wobec nich wrogości. Doszło wręcz do tego, że normalna, stabilna rodzina z dwojgiem rodziców stała się w naszych czasach czymś wprost kuriozalnym, czy wręcz nienormalnym.

W obliczu tak głębokiego jak nigdy dotąd kryzysu małżeństwa i rodziny, powinniśmy jeszcze bardziej starać się o to, aby w naszych domach Bóg zajmował najważniejsze miejsce i tym samym pełnił najważniejszą rolę w naszym życiu. Niech w naszych domach i naszych rodzinach panują miłość i pokój, niech będą one silne i bezpieczne pełnią Bożego błogosławieństwa. Aby tak właśnie się stało modlitwę różańcową powinniśmy odmawiać całą rodziną. Tak, jak nas do tego namawiała Święta Matka Teresa z Kalkuty, kiedy zwracała się do nas słowami: „Rodzina, która modli się razem, trzyma się razem”.

Niekiedy być może będzie to trudne, zwłaszcza na początku, ale nie obawiajcie się podjęcia takiej decyzji! A kiedy już ją podejmiecie, bądźcie niezłomni i wytrwajcie przy Waszym postanowieniu! Przekonacie się, że z czasem wspólna modlitwa różańcowa stanie się dla Was czymś naturalnym, stanowiąc jednocześnie radosne i wzbogacające wewnętrznie przeżycie duchowe, które wleje w Was otuchę i umocni jedność rodziny.

4. Uzdrowienie wewnętrzne 

Każdy z nas nosi w sobie poranioną i pełną boleści duszę. Owe rany i boleści mają swe źródło w upadku człowieka, którego wszyscy jesteśmy ofiarami i uczestnikami. Albowiem każdy z nas narodził się i żyje w świecie pełnym wad i nieszczęść, które są dodatkowo potęgowane zarówno przez nasze własne grzechy, jak i przez grzechy innych ludzi. Niekiedy grzechy te drzemią ukryte gdzieś na dnie duszy, ponieważ z obawy przed uczuciem dyskomfortu, czy po prostu wyrzutami sumienia, staramy się jak najdłużej nie dopuszczać ich do głosu.

Ale wszystko to na nic, bo przecież prędzej czy później zaczną nas one dręczyć i wywierać negatywny wpływ na nasze życiowe wybory, na nasze codzienne funkcjonowanie, i to pomimo, że niekiedy nawet sobie tego nie uświadamiamy. W tej sytuacji, jedyną rzeczą, którą może uczynić, aby przynieść ulgę naszej skołatanej duszy i zaleczyć zadane jej rany, jest udanie się z wizytą do Wielkiego Lekarza naszych sumień, Jezusa Chrystusa. Im szybciej to zrobimy, tym lepiej. Albowiem tylko On jeden może skutecznie uzdrowić nasze wnętrza, wlewając w nie uczucie spełnienia, którego tak bardzo potrzebujemy.

Odmawiając modlitwę różańcową pozwalamy Matce Boże wziąć się za rękę i łagodnie poprowadzić przed oblicze Pana. Ona bowiem jest Theotokos, czyli tą, która przynosi Boga będącego żywą hostią. Tak jak kiedyś przyniosła Chrystusa swojej kuzynce Elżbiecie, tak dziś Matka Boża przynosi nam Chrystusa, abyśmy spotkawszy Go mogli zostać uzdrowieni Jego obecnością. Powinniśmy zatem wziąć różaniec i modlić się tak, jak to czynimy w liturgii: „Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko jedno słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja”. 

5. Nawrócenie 

Osobiście toczę nieustanną walkę ze samym sobą, starając się przezwyciężyć moją upadłą, ludzką naturę. Podobnie jak to zdarzało się Świętemu Pawłowi, bywa, że z jednej strony przychodzi mi robić rzeczy, których nie chciałbym robić, a z drugiej strony zdarza mi się nie robić rzeczy, które chciałbym robić. Na szczęście jednak moja codzienna walka z własnymi słabościami i niedoskonałościami nie jest z góry skazana na przegraną. A wszystko to za sprawą nadziei i ufności w możliwości łaski uświęcającej. Łaska owa jest bowiem nie tylko czymś rzeczywistym, ale i czymś potężnym zarazem. Łaska owa jest swego rodzaju paliwem, które napędza moje życie duchowe.

W dodatku Bóg obiecał nam przecież, że zawsze będzie obdarowywał nas łaską niezbędną do tego, abyśmy byli w stanie naprawiać nasze błędy i przewiny. Dlatego nie traćmy nigdy nadziei i ufajmy Panu! I pamiętajmy, że najlepszym sposobem na to, aby nigdy nie zabrakło nam owego duchowego paliwa jest codzienne odmawianie modlitwy różańcowej.

Zresztą, wszystko to, o czym tu napisałem, to tak naprawdę nic nowego. Bo przecież świętych, czy papieży którzy nawoływali do systematycznego i wiernego odmawiania modlitwy różańcowej było na przestrzeni dziejów praktycznie bez liku. Wszyscy oni od dawna wiedzieli, że właśnie odmawianie różańca jest najpewniejszym sposobem na to, aby kształtować naszą duszę na podobieństwo Jezusa Chrystusa. Albowiem modlitwa różańcowa ma w sobie ogromną moc, dzięki której niejednokrotnie już były odmieniane losy świata, losy całej ludzkości. Tym bardziej więc modlitwa ta może i Wam pomóc odmienić Wasze życie. Dlatego, jeśli chcecie cieszyć się udziałem w bogactwie łask Bożych, a w szczególności doznać łaski nawrócenia i łaski świętości, odmawiajcie modlitwę różańcową! Codziennie!

różaniec

http://pl.aleteia.org/2017/02/08/piec-powodow-dla-ktorych-w-roku-2017-warto-codziennie-odmawiac-rozaniec/

Szatan ma swoje sposoby, żeby rozbić w nas zaufanie do Boga, do siebie samych i innych ludzi. Jakie?

Ale jak przejrzeć kłamstwa tak potężnego przeciwnika? Dzięki Słowu, które Pan daje nam w Piśmie Świętym i liturgii. Ono oczyszcza nas, rozjaśnia mrok i prowadzi, demaskując kłamstwa wroga.

1. Kłamstwo z Księgi Rodzaju. Chodzi o wzbudzenie w nas poczucia osaczenia i rozbicie naszej ufności. Szatan sugeruje, że prawie wszystkiego nam nie wolno, że gdzie nie spojrzeć, czyha na nas niebezpieczeństwo, a Bóg jest daleki i gniewny, czegoś nam nie chce dać, czegoś nam odmawia. Więc liczyć możemy tylko na siebie. No i oczywiście na podpowiedzi Szatana.

Podpowiedzieć jest gotów prawie wszystko, wszelkie możliwe rozwiązania, terapie. Tylko nie to jedno: zwrócenie się wprost do Boga. Będzie przypominał, że to on jest naszym przyjacielem: zaufaj mi i nikomu więcej. Sukcesem wroga na tym etapie jest zafundowanie nam złudzenia, że przecież tyle robimy, by było dobrze. Tylko nie to, co trzeba.

2. Kłamstwo z prologu Księgi Hioba, ukryte w symbolicznej scenie „licytacji” Szatana z Bogiem. „Czy za darmo Hiob czci Boga?” – podstępne pytanie, które ma zachwiać naszym zaufaniem do siebie. Najpierw zniszczona, a przynajmniej mocno nadszarpnięta została nasza dobra wiara w Boga i w innych. Teraz kolej na nas samych. Mamy przestać ufać sobie, bo za każdym dobrem, którego pragniemy, które staramy się czynić, na pewno czai się egoizm. Jesteśmy słabi, łatwiej nam czynić zło, którego nie chcemy, niż dobro przez nas chciane.

Wiemy to. Ale diabeł karze nam zwątpić o jakimkolwiek dobru w nas: wszystko w tobie jest kłamstwem, grą, podstępem, udawaniem, manipulacją. Rozgryzaj siebie w nieskończoność, śledź swoje motywacje, nicuj swoje myślenie. Wszystko w tobie jest złudą. Co przeciwnik osiąga w ten sposób? To, że przestajemy robić cokolwiek. Bo skoro tak się rzeczy mają, to po co się starać, wysilać? Wokół nas i w nas pustynia.

3. Kłamstwo z pustyni, na której Szatan kusił Jezusa. Szczególnie wyszukane, perfidne kłamstwo rzekomego znawcy naszej psychiki i potrzeb, specjalisty od duchowości: Wiem, czego ci trzeba, czego pragniesz. Mogę ci to dać. Zacytuje nawet Biblię – tyle, że niedokładne. Coś zmieni, coś przekręci. Bo przecież wie lepiej. To kłamstwo wymierzone w moją tożsamość dziecka Bożego, które wszystko otrzymuje od Ojca. Zamiast być dzieckiem zdanym na Ojca, mam stać się handlowcem, który wybierze najrozsądniejszą ofertę, jego ofertę. Dojrzej, zachowuj się jak dorosły. Wybierz mądry kompromis z silniejszym. Oddaj mu pokłon, uznaj władzę – jakoś się dogadacie.

4. Jak oskarża diabeł? Dniem i nocą. Jego oskarżenie staje się hegemonem świadomości. Żyję w nieustannym poczuciu winy. W dwunastym rozdziale Apokalipsy dowiadujemy się, że od momentu wcielenia Chrystusa diabeł prowadzi przeciwko nam zażartą kampanię, bo wie, że ma mało czasu. Wie, że już tak naprawdę przegrał.

Ale on lekceważy to, czego dokonuje dla nas Bóg. Nakłania nas, byśmy my także zlekceważyli to, co Bóg czyni w naszej historii – Jego przebaczenie, Jego miłosierdzie. Masz czuć się winny. Masz żyć w niekończącym się poczuciu winy.

Rzadko odwołuje się do konkretnych grzechów. Bo konkretny zły czyn, jeśli został spalony w Miłosiernym Ogniu Pokuty i Pojednania, nie jest już argumentem przeciwko nam.

Diabeł będzie więc posługiwał się mętną wodą pomówienia, plotki, obmowy, kłamstwa. Będzie oplatał mnie w lepką, a jednocześnie nieuchwytną sieć. Jeśli przypomina to, co zrobiłem, to po to, by powiedzieć mi, kim jestem – kłamcą, oszustem, złodziejem (wstaw co chcesz). Bo skoro już wcześniej podważył moją tożsamość dziecka Bożego, to teraz próbuje nadać mi swoją tożsamość – upadłego na zawsze, definitywnie przegranego.

Tak oskarża diabeł. Nie przebiera w środkach. Nie przekonasz go, że „tak po prostu nie wolno”, że „tak się nie robi z człowiekiem”. Robi, co mu się podoba.

Jak możemy się bronić? Sami nie jesteśmy w stanie. Ale jest Ktoś Mocniejszy, kto nas broni, do Kogo należymy. W wieczerniku, kiedy Jezus wie, że zbliża się decydująca rozgrywka ze Złym, który za chwilę pokaże, na co go stać, mówi: „Nadchodzi władca tego świata. Nie ma on jednak nic swojego we Mnie”.

Warto o tym pamiętać we wszystkich ciemnych godzinach naszego grzechu i zagubienia. Zły nie ma w nas nic swojego. Atakuje na różne sposoby. Zastrasza i łudzi swoją rzekomą władzą nam nami, ale tak naprawdę nic do niego nie należy. My wiemy, że Ojciec dał nam wszystko w ręce, że od Boga wyszliśmy i do Boga idziemy. On jest prawdą o nas. Wiedząc to, przejdziemy przez noc oskarżeń i kłamstw. Jak Przewodnik naszego zbawienia – Jezus, który w każdej chwili chce odnawiać w nas tę pewność przez sakramenty i Słowo, mówiąc: Jestem z Tobą, przy Tobie, w Tobie. Jestem Twój. A Ty jesteś mój. I nikt nie może wyrwać Cię z moich przebitych rąk!

http://pl.aleteia.org/2016/09/26/cztery-wielkie-klamstwa-diabla/2/

web-szarfa-ukrycie-kobieta-tajemnica-unsplash-cc0

Ludzie będą debatować nad tym do końca świata, ale fakty są takie: bogobojne przyjmowanie Ciała Chrystusa wykracza daleko poza takie kwestie, jak pozycja klęcząca czy stojącą, czy też na język czy na rękę.  Widziałem ludzi przyjmujących komunię w każdy możliwy sposób i jedni robili to bogobojnie, a inni bez szacunku. Najważniejsze jest nasze podejście. Ważne jest to czego uczy katecheza. Miejscowy zwyczaj też ma znaczenie.

Ale pod żadnym pozorem nie należy wyciągać ręki, jeśli nie chcemy przyjąć komunii na rękę.  Takie coś zdarzyło mi się niedawno. Facet w kolejce do komunii prawie przewrócił się, próbując się schylić i przyjąć na język hostię, którą kładłem na jego dłoń. Musiałem go powstrzymać. „Co chce pan zrobić?” spytałem. Uśmiechał się zbaraniały i wyciągał rękę. „Przepraszam” wyszeptał.

Jeśli przyjmujemy na rękę, to bez rękawiczek.

Jeśli przyjmujemy na język, to bez gryzienia. Proszę.

Żadnego ssania miętówek czy pastylek podczas mszy. Rozdawałem ludziom komunię i nie dało się nie zauważyć na językach kolorowych plam pozostawionych przez dropsy na kaszel.

Pamiętajmy: komunii nie jemy, tylko ją przyjmujemy. Nie sięgajmy po hostię i nie porywajmy jej. (Tych, co tak robią znajomy kapłan nazywa „porywaczami ciał”*).

I dalej:

Stojąc w kolejce do komunii, zastanówmy się, co robimy i dlaczego, i kogo mamy za chwilę przyjąć.

Dopuśćmy do siebie uczucie bojaźni i uniesienia. Spójrzmy prawdzie w oczy: to budzi lęk i podziw.

Ciało Chrystusa spożywamy od razu, a nie bierzemy i odchodzimy. Już nie pamiętam, ile osób musiałem zatrzymać, ponieważ odchodziły z hostią przed jej spożyciem.

Pozwólmy, by Eucharystia nas zmieniła i byśmy wzrastali w łasce. Znana pieśń mówi „stajemy się tym, co otrzymujemy”. Pomyślmy o tym. (To też budzi lęk i podziw).

I nie zapominajmy: ludzie oddawali swoje życie, byśmy mogli to robić. Inni na całym świecie giną za to, że to robią. Jeszcze więcej ludzi chciałoby móc to robić, a z wielu powodów nie może. To jest nie do przecenienia: to co otrzymujemy jest cudem i darem.

Nigdy, przenigdy nie powinniśmy przyjmować komunii od niechcenia. Eucharystia znaczy w końcu „dziękczynienie”. Więc dziękujmy i chwalmy Tego, który sprawił, że możemy otrzymywać ten uczący pokory dar łaski.

I wreszcie: bez względu na to, jak przyjmujemy komunię, przyjmujmy to co otrzymujemy ze zdumieniem, miłością i radością. W momencie, gdy przyjmujemy komunię, witamy Chrystusa w naszym świecie, tak jak zrobili to Maryja, pasterze i mędrcy. Te same uczucia, które ogrzały stajenkę w Betlejem przed wiekami, powinny rozświetlać nasze serca za każdym razem, gdy witamy Chrystusa tu i teraz.

Każda msza jest Kalwarią. Ale każde przyjęcie Eucharystii jest, w pewnym sensie, Betlejem: „domem chleba”, miejscem, w którym Bóg wkracza w nasze życie, naszą historię, nasze serca, nasze ciała.  Powinniśmy pielęgnować w sobie tę myśl, zawsze gdy idziemy do komunii. Tak jak po raz pierwszy Bóg przyszedł na świat i zamieszkał wśród nas jako dziecko, tak teraz przychodzi do nas w kruchym i skromnym kawałku chleba.

Oto Baranek Boży!

http://pl.aleteia.org/2017/01/22/10-rzeczy-o-ktorych-nalezy-pamietac-przyjmujac-komunie/

web-komunia-c59bwic499ta-rc499ka-kobieta-cpp-polaris-east-news

Zapraszam do wysłuchania komentarza do wczorajszej Ewangelii o. Szustaka

https://www.youtube.com/watch?v=YWSPXjhGImE

Kto tworzy GROM [Grupy Różańcowych Orędowników Małżonek]?
Mężowie, którzy chcą przyłączyć się do codziennej modlitwy za swoją żonę
i wszystkie żony w swojej grupie.

Bronią będzie modlitwa o sprawdzonej sile rażenia – Różaniec Święty. Każdego dnia za Twoją żonę będziesz modlił się Ty oraz 19 innych mężów. Każdy z nas odmawia 1 dziesiątkę różańca, czyli KAŻDEGO DNIA w intencji Twojej żony będzie odmawiany CAŁY różaniec.

Możesz modlić się w dowolnym dla siebie miejscu i o dowolnej porze dnia. 
Tym sposobem powstają raz po raz nowe grupy, które ramię w ramię obejmują nasze Małżonki codzienną modlitwą.

Jesteś zainteresowany akcją, chcesz poznać szczegóły? 
Wejdź na grom.przymierzewojownikow.pl

GROM - plakat1

iv-niedziela-sycharowska

nowy-rok

Duszpasterstwo powinno być prowadzone w rodzinie i przez rodzinę – napisali członkowie Rady Społecznej przy Biskupie Płockim w wydanym 15 grudnia oświadczeniu pt. „Duszpasterska i społeczna troska o rodziny na Mazowszu”.

Poniżej treść oświadczenia:

1. Realizując zalecenia 43 Synodu Diecezji Płockiej oraz wsłuchując się w żarliwą prośbę papieża Franciszka, dotyczącą obrony rodziny (adhortacja apostolska Amoris laetitia), Kościół Płocki podejmuje w nowym roku duszpasterskim doniosłą inicjatywę duszpasterską, której celem jest poprawa kondycji duchowej, moralnej i społecznej rodzin żyjących na Mazowszu. Dał temu wyraz Biskup Płocki w Liście na rozpoczęcie nowego roku liturgicznego i duszpasterskiego [2016/17]. Biskup Piotr Libera nie tylko podkreślił znaczenie małżeńskiej i rodzinnej ewangelizacji, ale wskazał wspólnoty parafialne i katolickie organizacje prorodzinne, które powinny podjąć działania przezwyciężające kryzys rodzin. W Diecezji Płockiej ogólnopolski program duszpasterski – Idźcie i głoście nowy rok tajemnic Pana realizuje się w rodzinie i poprzez rodzinę.

2. Dzieje się to w czasie, gdy w Polsce dochodzi do znaczącej zmiany w polityce prorodzinnej. Rada Społeczna pozytywnie ocenia działania wspierające rodzinę oraz apeluje do wszystkich sił politycznych i społecznych, by politykę prorodzinną wyłączyć z walki politycznej i ideologicznej. Deklarujemy gotowość do współpracy z wszystkimi, których celem jest polityka prorodzinna, powszechna, progresywna i neutralna (Księga Synodalna Gdzie jest Bóg, tam jest przyszłość. 43 Synod Diecezji Płockiej, Płock 2015, s. 146 ,nr 65).

3. Płocki model duszpasterstwa rodzin prezentuje duszpasterstwo pozytywne, gościnne, umożliwiające stopniowe pogłębianie wymagań Ewangelii. Szczególne uznanie należy się tym małżonkom i rodzicom, którzy budują Kościół domowy, po chrześcijańsku rozwiązują kryzysy rodzinne, troszczą się tak samo o wychowanie własnych dzieci, jak i znajdują czas na aktywne uczestnictwo w Parafialnych Radach Duszpasterskich, Stowarzyszeniu Rodzin Katolickich, Kościele Domowym, Ruchu Rodzin Nazaretańskich, Akcji Katolickiej, Wspólnocie Trudnych Małżeństw „Sychar”.

4. Szczególną rolę w duszpasterstwie rodzin mają do spełnienia osoby starsze, w tym dziadkowie i babcie. Jako prawdziwi nauczyciele mądrości, tradycji rodzinnych i wartości chrześcijańskich, zasługują na wdzięczność i szacunek. Zapełniając przedziały między pokoleniami, łączą dzieci i młodzież z historią własnych rodzin i parafii, Mazowsza i Polski. Doznając szacunku od dzieci i wnuków, ułatwiają młodym pokoleniom zakorzenienie się w glebie zbiorowej historii (por. Amoris laetitia, nr 193).

5. W tym kontekście ważne jest precyzyjne zdefiniowanie przyczyn współczesnego kryzysu rodziny. Identyfikując je na poziomie kulturowym, społecznym i gospodarczym, trzeba wymienić kulturę tymczasowości, konsumpcji, nastawienie egoistyczne. Nie można przeoczyć dużej liczby dzieci wychowywanych przez jednego z rodziców, a także ubóstwa w wielu rodzinach, braku mieszkań i problemów związanych z emigracją rodziców. Papież Franciszek zwraca uwagę na szczególne wyzwania związane z cierpieniem migrantów, handlem dziećmi, prostytucją, przemocą w rodzinie, szczególnie wobec kobiet, tragicznymi konsekwencjami braku ojca w rodzinie.

6. Krytycznie należy podejść do niebezpieczeństw wynikających z ideologii gender i skutków rewolucji seksualnej, zwłaszcza pornografii. W tym kontekście wysiłek edukacyjny, pedagogiczny i medyczny w obronie życia i integralnie pojętego wychowania seksualnego powinien znaleźć swoje odbicie w trosce o poradnie rodzinne przy parafiach, specjalistyczne centra pomocy rodzinie w byłych miastach powiatowych, domy samotnej matki, stworzenie ośrodka opiekuńczo-adopcyjnego w Płocku czy w działalności Centrum Psychologiczno-Pastoralnego Metanoia.

7. Członkowie Rady Społecznej zwracają uwagę na chrześcijański styl pracy w tych ośrodkach. Polega on na gotowości do współpracy z ludźmi dobrej woli, którym leży na sercu dobro rodzin, dzieci, matek i ojców, osób w podeszłym wieku. Oznacza to także współpracę z samorządami, władzami lokalnymi, Kościołami siostrzanymi. Członkowie Rady Społecznej zwracają uwagę na możliwości, jakie stworzyła Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. Nakłada ona na jednostki samorządu terytorialnego oraz organy administracji rządowej obowiązek wspierania rodzin przeżywających trudności. Na naczelnym miejscu wymienia się tu współpracę z Kościołami i związkami wyznaniowymi. (…)

9. Członkowie Rady Społecznej żywią głębokie przekonanie, że duszpasterska troska o rodzinę w Diecezji Płockiej pozwoli odkrywać te siły, które zrodziła tajemnica Bożego Narodzenia i tajemnica Nazaretu. Niech więc Nazaret przypomina (…), czym jest rodzina, czym jest komunia miłości, jej surowe i proste piękno, jej święty i nienaruszalny charakter. Niech pozwoli zobaczyć, jak (…) niezastąpione jest wychowanie w rodzinie, niech nauczy (…), że w sferze społecznej ma ono pierwszorzędne i niezrównane znaczenie (Paweł VI, Przemówienie w Nazarecie, 5 stycznia 1964 r.).

http://plockierodziny.pl/diecezja/troska-o-rodziny-na-mazowszu/

gn1

gn2

 

plakat-sw

pogotowie-duchowe-w-plocku-560x331

Kryzys może dotknąć każdego małżeństwa, niezależnie czy od dnia zaślubin upłynął rok, pięć, dziesięć czy dwadzieścia pięć lat. Kryzys małżeński zazwyczaj zaczyna się wtedy, gdy mąż i żona tracą ze sobą bliski i intymny kontakt, zaczynają się od siebie stopniowo oddalać. Rozmowy ograniczają do wymiany informacji: kto ma odebrać dziecko, zrobić zakupy, posprzątać mieszkanie itp. Taki stan, jeśli nie zostanie wystarczającą szybko rozwiązany, może przerodzić się w długotrwały kryzys małżeński, który z każdym dniem przybiera na sile i jak rdza zaczyna „zżerać” małżeństwo. Może dojść do takiego momentu, w którym małżonkowie stwierdzą, że nic nie jest wstanie uratować ich związku, że jedynym sensownym rozwiązaniem jest rozwód… A może warto wówczas uwierzyć w moc modlitwy, o której Ewangelia mówi, że zanoszona z wiarą może góry przenosić. „Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego” (Łk 1, 37).

Dlatego zachęcamy małżeństwa, które doświadczają różnego rodzaju trudności we wzajemnych relacjach do indywidualnej modlitwy oraz skorzystania z „Pogotowia duchowego dla małżeństw w kryzysie”. Jak to działa? Wystarczy napisać emaila do sióstr ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Płocku z prośbą o modlitwę w intencji konkretnego małżeństwa. Każdego dnia o godzinie 15:00 w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia przy Starym Rynku siostry będą modliły się o zgodę, pojednanie i miłość między małżonkami. Modlitwa będzie zanoszona dyskretnie, tak by nikt z obecnych nie wiedział, o jakie małżeństwo chodzi. Nie czekaj więc, napisz prośbę o modlitwę w intencji twojego małżeństwa: zmbm.plock@faustyna.pl. ZAUFAJ – jest Ktoś, dla kogo nie ma rzeczy niemożliwych!

więcej szczegółów: https://www.faustyna.pl/zmbm/plock/pogotowie-duchowe-dla-malzenstw-w-kryzysie/

Zapraszamy na kolejne spotkanie WTM Sychar Przasnysz 7 października 2016 r.

17.00 Adoracja Najświętszego Sakramentu w ciszy

18.00 Msza św. w intencji małżeństw naszego ogniska

Po Mszy św. spotkanie w salce na plebani.

Zapraszamy:-)

kajaki-skrwa

W  dniach 19-21 sierpnia członkowie naszego ognisko uczestniczyli w dwudniowym spływie kajakowym rzeką Wkrą wraz z dziećmi. Była to pierwsza tego typu inicjatywa poświęcona naszym dzieciom mająca na celu pogłębienie relacji z nimi, rozpoznawanie zachowań, potrzeb, umiejętności komunikacji, był to „czas na wyłączność” dla rodzica. Łagodna trasa spływu dawała dzieciom możliwość realizacji, pierwszych sukcesów kajakarskich, dodatkowo nocowanie w namiocie i wspólnie organizowane ogniska – to kolejny powód do radości. Natomiast dla rodziców był to czas rozmów na temat trudności wychowawczych, właściwych postaw, zachowań, realizowania powołania bycia ojcem, matką. Mamy nadzieję w przyszłym roku kontynuować tego typu inicjatywy z Bożą pomocą.

Zapraszamy do wysłuchania konferencji z Rekolekcji Wielkopostnych, które w Kościele Farnym wygłosił ks. Stanisław Staśko, autor wielu książek

Zwycięstwo Miłości – 1998

Jestem, czyli jak to się zaczęło – 2010

Trwajcie w miłosci – 2011

365 dni z Miłosierdziem Bożym – 2010

Jeden mąż i jedna żona, czyli…2013

Pierwsza jest miłość – 2013

Msza święta, czyli czas i przestrzeń Boga i ludzi – 2014

W stronę Bożego Miłosierdzia – 2014

Nagrania konferencji znajdują się na stronie: http://faraprzasnysz.home.pl/autoinstalator/wordpress/?page_id=28DSC_0519-1024x680

W związku z wyjazdem lidera i opiekuna duchowego ogniska na Rekolekcje dla liderów i opiekunów duchowych w Nysie w dniach 5-7 luty, następne spotkanie odbędzie się 12 lutego 2016 r. Program niezmienny

17.00 Adoracja Najświętszego Sakramentu

17.30 Różaniec z rozważaniami

18.00 Mszą Św. w intencji małżeństw WTM Sychar

Po Mszy Św. spotkanie w salce na plebanii.

Dla osób nieobecnych na poprzednim spotkaniu do przesłuchani praca domowa – konferencje o. Wojciecha Jędrzejczaka

https://www.youtube.com/watch?v=jR9oDAtxVKA

https://www.youtube.com/watch?v=xGtrbDSvus0

https://www.youtube.com/watch?v=0gTB4atW-gI

W dniu 7.11.2015 r. Zespół  Szkół Katolickich w Sikorzu gościł członków  wspólnoty Sychar na dniu skupienia. Wysłuchaliśmy dwóch katechez ks. Andrzeja Janickiego pt. O jeden  krok dalej w głąb siebie. Godna uwagi była metafora zwierciadła, w którym każdy może się przejrzeć , ale nie widzi całej prawdy o sobie. Trzeba oddalić się  od lustra, by naprawdę wniknąć w głąb swej duszy. Potrzeba autentycznej relacji z Bogiem, byśmy zanurzyli się w Jego wszechogarniającej miłości i nauczyli się akceptować siebie samego, lecz z gotowością do zmian i rozwoju. Godne rozważenia było stwierdzenie, że dla Królestwa Bożego trzeba czasem zrezygnować z części swych praw. Poruszające było odniesienie się kapłana do siedmiu boleści Maryi, która jest wzorem, cierpliwości, posłuszeństwa, zaufania Bogu w każdej sytuacji. Na zajęciach warsztatowych rozważaliśmy fragm. Ewangelii św. Marka o burzy na jeziorze (Mk 4, 35-41), która zatrwożyła uczniów Jezusa. Znaleźliśmy tam wiele odniesień do naszego życia. W przerwie na kawę, potem obiadowej, można było porozmawiać, podzielić się swymi troskami i nadziejami. Zwieńczeniem rekolekcji była Msza św.  w intencji wszystkich sycharowiczów.

siedziba_532_b

Kolejne spotkanie przasnyskiego ogniska odbędzie się 02.10.2015 r. rozpoczynamy Adoracją Najświętszego Sakramentu, podczas której prowadzimy różaniec (przygotowujemy rozważania) i Koronkę do Miłosierdzia Bożego. Po Mszy Św. w naszej intencji spotykamy się w Sali plebani.

17.00 – Adoracja Najświętszego Sakramentu
17.30 – Różaniec i Koronka w intencji małżeństw przeżywających trudności
18.00 – Msza Św. w intencji małżeństw przeżywających trudności
Po Mszy. Św. spotkanie w Sali na plebani.
Zapraszamy

W naszej parafii – parafii chrztu św. Stanisława Kostki rozpoczęło się Triduum, które prowadzi ks. Leszek Piórkowski – założyciel Wojska Gedeona i Ojciec Duchowny naszego WSD w Płocku. Dla dzieci o godz. 16.30 a dorosłych o 18.00. Po Mszy św. konferencja i modlitwa.

18 września – w święto św. Stanisława Kostki – naszą parafię od godz. 17.30 nawiedzi Krzyż i Ikona ŚDM. Zapraszamy wszystkich na powitanie i modlitwę przy znakach ŚDM, które pamiętają św. Jana Pawła II. Znaki te wędrują po całym świecie. Mszy Świętej będzie przewodniczył ks. inf. Aleksander Pasternakiewicz.

Program nawiedzenia Krzyża i Ikony ŚDM (18 września)

15:00 Przywitanie Symboli w Parafii Chrystusa Zbawiciela

16:00 Wizyta Symboli u oo. Pasjonistów 17:30 Przewiezienie Symboli do Fary. 18:00 Msza Święta w Farze,

19:00 koncert zespołu Jerozolima przy kościele farnym (łączka)

Ok. 20:30 Droga Krzyżowa z symbolami i świecami

Ok. 21:30 do 23.00 Przyniesienie symboli do Kościoła, czuwanie z możliwością adoracji i ucałowania Krzyża.

W dniach 11-20 sierpnia dzieci z naszego ogniska mogły uczestniczyć w koloniach zorganizowanych przez Caritas Diecezji Płockiej pod opieką wychowawczą lidera ogniska. Dla dzieci był to niezapomniany czas wielu wycieczek, atrakcji, wspólnej zabawy ale też bycia obdarowywanym bezinteresowną miłością i otrzymywania od dzieci tej bezinteresownej miłości.

PopowoPopowo 1

   Nie zapominamy też o naszych pociechach….Po Mszy św. razem z naszymi dziećmi udaliśmy się  do Parku Linowego Gibon aby świętować ten uroczysty dzień. Mogliśmy tylko podziwiać umiejętności i sprawność fizyczną i odwagę naszych dzieci, które zwinnie pokonywały trudne przeszkody, wspomagane naszym dopingiem. Zabawa trwała do późnego wieczoru….pomysł zrodził się spontanicznie ale teraz już niespontanicznie zamierzamy go kontynuować w przyszłym roku. Ważne jest aby w kryzysie nie zapominać o naszych pociechach i dawać im jak najwięcej radości i czasu spędzanego razem, poczucia wyjątkowości i ważnego miejsca w naszym życiu w oczekiwaniu na powrót współmałżonka

Dzień Dziecka

SYCHAR4

W dniu 31 maja całą niedzielę poświęcimy modlitwie w intencji małżeństw i rodzin. W tym dniu  podczas wszystkich mszy świętych swoim świadectwem wiary będą dzielili się członkowie Wspólnoty Trudnych Małżeństw SYCHAR. będziemy gościć będziemy Anię, Pawła i Marcina, którzy będą dawać świadectwo działania Pana Boga w swoim życiu i w swoim małżeństwie. Po Mszy św. będzie możliwość nabycia Zestawów Pierwszej Pomocy i książki Ani „Sychar. Ile warta jest Twoja obrączka”.To druga taka niedziela w naszej parafii – nie ustajemy w przekazywaniu charyzmatu naszej wspólnoty, że „Każde sakramentalne małżeństwo jest do uratowania”

I Międzyogniskowy Dzień Skupienia  dla małżeństw WTM  Sychar  ognisk Płockiego, Przasnyskiego i powstającego ogniska we Włocławku.

11.04.2015 – Zespół Szkół Katolickich w Sikorzu

Temat: O jedno słowo za dużo….. komunikacja małżeńska w sytuacji kryzysu…

 Konferencję wygłosi ks. mgr A. Janicki

9.00  Powitanie

9.30 – 10.30  I Konferencja

10.30 – 11.00 Przerwa kawowa

11.00 – 11.45 Ćwiczenia warsztatowe

12.00 – 13.00 II Konferencja

13.00 – 13.30 Dyskusja

13.30  Obiad

15.00 Eucharystia

15.45 Zakończenie

Po zakończeniu przejazd do Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Płocku – modlitwa osobista.

życzenia dla kapłanów

 Dziś w Wielki Czwartek stajemy w obliczu wielkiej Tajemnicy powołania i wybrania . Pragniemy szczególnie podziękować Chrystusowi za dar Kapłaństwa, za Pasterzy naszej wspólnoty, a szczególnie za opiekuna naszego ogniska ks.prał. dr Andrzeja Maciejewskiego i  zapewnić o naszej modlitwie, podziękować za trud i pracę duszpasterską. Niech Dobry i Miłosierny Bóg ma Was w swojej opiece i wspiera Was Swoimi Łaskami, niech będzie Wam fundamentem w trudnych chwilach, radością, gdy jest dobrze i pokojem, gdy szaleją burze wątpliwości.

Zawierzamy Wasze Kapłaństwo w troskliwe ręce Niepokalanej Maryi, niech Ona z matczyną czułością wspiera Was swoją obecnością i wstawiennictwem u Pana

WTM Sychar Przasnysz

ADORACJA

Zapraszamy  13 kwietnia na Adorację Najświętszego Sakramentu o godz. 17.00.

Będziemy wspólnie modlić się w intencji wszystkich małżeństw naszej parafii przeżywających trudności.

Rozważania różańcowe  prowadzi naszej ognisko.

DOŁĄCZ DO NAS!!!